อีกไม่กี่ชั่วโมง
วันนี้ก็จะผ่านไป...
แล้วพรุ่งนี้ จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
เคยคิดกันดูเล่นๆบ้างมั้ย...?
ฉันไม่เคยคิดว่า
การอยู่คนเดียวเป็นเรื่องลำบาก
อยู่คนเดียวก็ได้
หรือว่าจะอยู่กับพ่อกับแม่ก็ยังได้
น่าจะดีนะ...กับการอยู่คนเดียว
ทำงานมา เงินก็ใช้คนเดียว ไม่ต้องแบ่งให้ใคร
เลี้ยงพ่อกับแม่ได้สบาย...
ทำไมจะไม่ดีล่ะ ?
แต่ก็รู้ๆกันอยู่แล้ว
ว่าอะไรๆบนโลกนี้ก็ไม่แน่นอนทั้งนั้น
สักวันหนึ่ง คนใกล้ๆตัวเรา ก็จะต้องจากไป
แล้วเมื่อวันนั้นมันมาถึง
ใครล่ะ ที่จะอยู่กับเรา...
เวลาเราเหงา ใครจะนั่งคุยเป็นเพื่อน
เวลามีปัญหา ใครจะช่วยเราได้บ้าง
เวลาเราไม่สบาย ใครจะดูแลเราล่ะ
แล้วถ้าเราจากโลกนี้ไป แล้วจะมีใครรู้รึเปล่า...
คิดๆไป ชีวิตคนเดียวเนี่ย ก็น่าสงสารเหมือนกันนะ
ไม่แปลกนะ ที่คนเราจะคิด ในสิ่งที่มันยังมาไม่ถึง
และไม่แปลก ที่ใครๆ อยากจะออกแบบชีวิตของเราให้เป็นแบบนั้น เป็นแบบนี้
อยากมีบ้าน อยากมีรถ อยากทำงานดีๆ
อยากมีแฟนดีๆ อยากมีลูก 3 คน มีหมา 3 ตัว
ใครๆก็มีสิทธิ์ที่จะคิดได้ทั้งนั้น
ในทางกลับกัน...ไม่คิดสิแปลก
มันทำให้เราไม่มีจุดหมายในชีวิต
เหมือนรถยนต์ที่วิ่งไปเรื่อยๆ
แบบไม่มีจุดหมายปลายทาง
รอวันที่น้ำมันหมด...แล้วรถก็หยุดไปเอง
เป็นรถที่วิ่งไป ตามทางที่เราต้องการจะให้ไป
ดูแลเครื่องยนต์ เติมน้ำมันบ้าง
พาไปเข้าคาร์แคร์ซะหน่อย
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปยังไง
รถที่เก่า ก็ยังมีแรง
พร้อมที่จะเดินทางได้ตลอดเวลา
ดีกว่านะ...!!!!
พรุ่งนี้ ฉันจะเป็นยังไง
จะเจออะไรบ้าง
อยากรู้จัง...
ไม่แน่นะ
บางทีพรุ่งนี้ อาจจะมีสิ่งที่รอคอยมานานแสนนาน
อยู่ตรงหน้าก็ได้
ใครจะรู้...
